Tektoniek van Alaska. De Pacifische plaat duikt naar het noorden onder Alaska. De witte pijlen geven de beweging aan, de rode lijnen de breuklijnen waarlangs de subdictie plaatsvindt.
Het westen van de Verenigde Staten en Canada is het gebied waar de meeste aardbevingen van Noord-Amerika voorkomen. Hier loopt de grens tussen de Noordamerikaanse en de Pacifische plaat. De San Andreas breuk in Californië, de Juan de Fuca subduction fault net uit de kust van Vancouver Island en de Aleutian Trog bij Alaska zijn onderdeel van dit breuksysteem. De San Andreasbreuk is waarschijnlijk de bekendste van deze breuken. Het hele gebied is een onderdeel van de 'Ring of Fire', een ring van actieve vulkanen en aardbevingen rondom de Pacifische plaat. Het is daarom ook niet verwonderlijk dat er in dit gebied aardbevingen met een kracht groter dan M = 8 kunnen voorkomen.
De tektoniek van het gebied is zeer complex, omdat het gebied uit twee grote platen, de Pacifische plaat en de Noord-Amerikaanse plaat, en meerdere kleine tektonische platen bestaat, waaronder de Juan de Fuca plaat. Zie bij de uitleg hieronder figuur 1 en 2.
Ten zuiden van Alaska schuift de Pacifische plaat naar het noorden onder de Noord-Amerikaanse plaat.
Langs de kust van Noord-Canada schuiven deze twee platen langs elkaar, de Pacifische naar het noordwesten en de Noord-Amerikaanse naar het zuidoosten.
Ter hoogte van Zuid Canada (Vancouver Island) en het noorden van Amerika (Seattle) ligt de Juan de Fuca plaat, die in oostelijke richting onder de Noord-Amerikaanse plaat duikt. Hier is dus een subductie zone in plaats van een zijschuiving.
Bij Californië en vervolgens verder Mexico in schuiven de Pacifische en Noord-Amerikaanse plaat weer langs elkaar. Bij dit systeem van breuken hoort ook de San Andreasbreuk.
Aardbevingen in dit gebied
Op 3 november 2002 om 13:12 lokale tijd (22:12 UT) is Alaska getroffen door een zware aardbevingen met een kracht van 7,9 op de schaal van Richter. Het epicentrum was ongeveer 100 km ten zuiden van Fairbanks en 5 km diep.
Op 28 februari 2001 om 18:54 UT is het noordwesten van de VS getroffen door een zware aardbeving met magnitude 6,8. Door de diepte van de beving (52 km) bleef de schade in de regio beperkt. Het epicentrum is 20 km ten noordoosten van de stad Olympia, ca. 100 km ten zuidwesten van Seattle. De beving houdt direct verband met de onderschuiving (subductie) van de Juan de Fuca plaat onder het Noord-Amerikaanse continent. Het mechanisme van de beving is een afschuiving.
Tektoniek van het gebied ten westen van Canada en Noord-Amerika. De verschillende kleuren zijn de verschillende tektonische platen. De witte en zwarte pijlen geven de beweging van de platen weer.
Uitgebreide kaart (in het engels) van Alaska met de seismiciteit en breuklijnen duidelijk zichtbaar. (Bron: USGS)
Eerste uitgave:
02-05-06
Laatste wijziging:
02-05-06