Dichte mist met een zicht van minder dan 200 meter kan zeer hinderlijk zijn voor het verkeer op de weg en in de lucht (foto: Jannes Wiersema)
Dichte mist met een zicht van minder dan 200 meter kan zeer hinderlijk zijn voor het verkeer op de weg en in de lucht (foto: Jannes Wiersema)
Bij mist wordt het licht door de waterdruppeltjes verstrooid, zodat de fotocel op enige afstand van de lamp minder licht ontvangt. Hoe minder licht er over blijft hoe dichter de mist en hoe slechter het zicht. De hoeveelheid ontvangen licht is dus een maat voor het zicht.

Dergelijke zichtmeters worden door de Koninklijke Luchtmacht en het KNMI gebruikt op de Nederlandse vliegvelden voor de bepaling van het zicht op start- en landingsbanen. Speciaal voor gebruik in mistwaarschuwingssystemen op autosnelwegen is een aangepaste versie van deze zichtmeters ontwikkeld.

Het verkeer wordt op speciale borden automatisch gewaarschuwd voor mist. Bovendien wordt voor de weggebruiker onder die omstandigheden een maximumsnelheid aangegeven die automatisch wordt aangegeven op de borden boven de weg.

Dichte mist met een zicht van minder dan 200 meter (waarschuwingscode geel) kan zeer hinderlijk zijn voor het verkeer op de weg en in de lucht. Vooral bij stralingsmist, die ontstaat of dichter wordt door afkoeling rond zonsondergang, kunnen in korte tijd en over korte afstanden grote verschillen in het zicht optreden. Met name dergelijke situaties met lokaal dichte mistbanken, zijn gevaarlijk voor het verkeer, zeker als ook de laagstaande zon verblindend kan zijn. Bij vorst kan de mist aanvriezen en ook gladheid veroorzaken (Waarschuwingen op internet en Teletekstpagina 713).

Het zicht kan ook op het oog worden bepaald. Vanuit een waarneempunt kijkt de waarnemer naar vaste objecten in zijn omgeving, zogenaamde merkpunten, waarvan de afstand bekend is.

Het KNMI heeft onderzocht waar zich de meest 'mistgevoelige' plaatsen bevinden. Of daar mistbanken ontstaan hangt niet alleen af van het weer, maar bijvoorbeeld ook van reliëf in het landschap, bodemsoort, bodemgebruik, luchtvervuiling en de aanwezigheid van beken, rivieren of stadsbebouwing. Satellietbeelden bieden inzicht in de verspreiding van mist en laten zien dat mist zeer lokaal kan optreden. Op basis van alle beschikbare informatie worden mistverwachtingen en waarschuwingen uitgeven.