Lichtzuil op 16 maart 2003 (foto Ellen Sassen)
De zuil ligt in het verlengde van een ander optisch fenomeen: de onderzon. Dat verschijnsel is alleen vanaf bergen en vanuit vliegtuigen waar te nemen. De onderzon is een heldere witte vlek onder de zon vergelijkbaar met het spiegelbeeld van de zon op een rustig wateroppervlak. De onderzon ontstaat door reflectie van het zonlicht in grote velden met ijskristallen. De ijsdeeltjes, vanaf de grond zichtbaar als ijle sluierbewolking, fungeren als een enorme spiegel. In een enigszins onrustige atmosfeer wordt de onderzon uitgerekt, reikt tot boven de horizon en heet dan lichtzuil.

De lichtzuil van 16 maart hing volgens weerman Jan Visser van Trouw samen met de komst van vochtige lucht waarin ook mist ontstond. Aanvankelijk werd de lucht alleen op hoogte vochtig, in de nacht stroomden ook in de onderste luchtlagen vochtige luchtmassa's ons land binnen.