Aantal hurricanes 1950-2010
Aantal hurricanes 1950-2010
Met name de Amerikaanse oostkust, Mexico, Midden-Amerika en het Caribisch gebied met de Bovenwindse Eilanden lopen een risico. Dankzij waarschuwingen kan de bevolking tijdig worden geëvacueerd, waardoor het aantal slachtoffers de laatste jaren is verminderd.

Het gebied dat te maken heeft met hurricanes wordt in de gaten gehouden door middel van vliegtuigverkenningen, satellieten, boeien op zee en radar. Het aantal hurricanes hangt onder meer af de temperatuur van het zeewater in de Stille Oceaan bij de evenaar. Een warme El Niño, zoals dat wordt genoemd, onderdrukt het aantal hurricanes. Een koude La Niña bevordert juist de vorming.

In de subtropische en tropische Noord-Atlantische Oceaan is de zeewatertemperatuur door de sterke luchtdrukafwijkingen van de winter en lente nog steeds hoog. In dit gebied ontstaan veel van de orkanen die naar de Antillen en Noord-Amerika trekken. Boven warmer zeewater ontstaan meer orkanen. La Niña maakt ook meer orkanen mogelijk boven de Atlantische Oceaan en de Golf van Mexico. De condities zijn dus gunstig voor een actief hurricane-seizoen.

Het hurricane-seizoen duurt officieel van juni tot december. Het belang van hurricanevoorspellingen is groot en er wordt veel onderzoek naar gedaan. Tegenwoordig is men in staat om een half jaar tevoren aan te geven hoe groot de hurricane-activiteit wordt.

Vaak wordt beweerd dat de opwarming van de aarde door het versterkte broeikaseffect tot meer hurricanes leidt. Ze zouden dan ook in andere delen van de wereld gaan voorkomen.

Onderzoek toont echter aan dat een warmere zee en een warmere atmosfeer evengoed kan leiden tot een afname van het aantal hurricanes. De meeste wetenschappers durven daar geen conclusies aan te verbinden. Wel zijn er aanwijzingen dat de maximale mogelijke kracht van een hurricane 10 tot 20 procent groter wordt.