Een type luchtdrukvariatie in de atmosfeer is geluid. Een luchtdrukvariatie wordt hoorbaar geluid als zijn trillingssnelheid of frequentie door de mens kan worden waargenomen. Over het algemeen wordt het interval van 20 tot 20.000 hertz genomen als het gebied waarin geluid hoorbaar is. Maar er zijn ook onhoorbare luchtdrukvariaties. Zo oriënteren vleermuizen zich met zogenaamd ultrasoon geluid. De luchtdruk varieert dusdanig snel dat dit ultrasone geluid onhoorbaar is voor mensen. Hele trage luchtdrukvariaties worden veroorzaakt door onder andere meteorologische fenomenen. Veranderingen vinden plaats gedurende uren waardoor de frequentie vele malen lager is dan 20 hertz. Infrasoon geluid, of kortweg infrageluid, manifesteert zich met frequenties hoger dan die van weersveranderingen maar lager dan voor de mens hoorbaar. Infrageluid wordt ruwweg gemeten tussen 0.002 hertz (500 seconden) en 20 hertz. Om infrageluid op te wekken zijn grote verplaatsende volumes lucht, of bewegende oppervlaktes, nodig. Zo wordt infrageluid bijvoorbeeld opgewekt door exploderende vulkanen. De gewelddadige erupties van de Etna in de zomer van 2001 zijn in Nederland geregistreerd. Het infrageluid dat vrijkwam bij deze uitbarstingen heeft een afstand van 1800 km afgelegd. Grote explosies, zoals die van de ramp in Enschede, hevige stormen en vliegtuigen die door de geluidsbarrière gaan, zijn instaat onhoorbaar geluid voort te brengen wat vele honderden kilometers kan reizen door de atmosfeer. Ook bovengrondse kernbomproeven genereren infrageluid. Wereldwijd wordt een netwerk gerealiseerd van instrumenten die infrageluid meten, ter verificatie van het kernstopverdrag. Meteoren die de aardse atmosfeer binnendringen kunnen ook infrageluid genereren. De energieën die hierbij vrijkomen kunnen oplopen tot vergelijkbare waarden als van een kernbomproef. Het KNMI heeft een microbarometer ontwikkeld om infrageluid te registreren. Een microbarometer is een zeer gevoelige -vandaar micro- en hoog frequente variant van de barometer. De microbarometers worden in arrays, een serie van instrumenten, geplaatst zodat de richting waarvandaan het infrageluid komt bepaald kan worden.