De witte winter van 2010 telde 41 dagen met een sneeuwdek, het grootste aantal sinds 1979 (Bron: KNMI)
De witte winter van 2010 telde 41 dagen met een sneeuwdek, het grootste aantal sinds 1979 (Bron: KNMI)
Een grote hoeveelheid sneeuw van meer dan 20 centimeter, die niet door de wind is opgewaaid, komt in het binnenland gemiddeld slechts eens in de 10 jaar voor. Een laag van meer dan 35 centimeter ongeveer eens in een halve eeuw.

In de kustprovincies is de kans op een dik pak sneeuw in het algemeen nog kleiner, met uitzondering van het Waddengebied. De Waddeneilanden liggen bij een koude noordoostenwind soms net in de aanvoerroute van sneeuwbuien, die boven het relatief warme zeewater ontstaan. Onder die omstandigheden viel daar bijvoorbeeld in de winters van 1985 en 1987 plaatselijk een halve meter sneeuw. Ook met een zwakke westelijke wind kunnen sneeuwbuien die in koude lucht boven de Noordzee zijn ontstaan de kustprovincies binnendrijven en plaatselijk een flink pak sneeuw achterlaten. Door het buiige karakter van de neerslag en de geringe verplaatsingssnelheid van de buien kunnen de hoeveelheden over korte afstanden soms meer dan 10 centimeter verschillen.

Een sneeuwsituatie waarbij de sneeuw geruime tijd bleef liggen maken we weinig mee. Op 20 december 2009 lag er in een groot deel van het land 10 tot 20 cm, op enkele plaatsen zelfs 30 cm. Begin januari 2009 lag er in de zuidoosten van het land een week lang een sneeuwdek van gemiddeld 10 cm. Uniek was de sneeuwval op 2 en 3 maart 2005: in een groot deel van het noorden van ons land viel 20 tot ruim 50 cm. Nog geen week later was die enorme hoeveelheid sneeuw weer gesmolten.

In de strenge winters van 1963 en 1979 lag ons land op respectievelijk 71 en 58 dagen onder een laag sneeuw. In de zachte winters die we eind jaren tachtig, begin jaren negentig meemaakten, viel er nauwelijks sneeuw. Ook de koude winters van 1996 en 1997 leverden weinig neerslag. Alleen rond de jaarwisseling van 1996/1997 lag er in het zuidoosten plaatselijk 10 tot 20 centimeter.