Overzichtskaart van het seismisch risico van Afghanistan en omgeving. Het bruin gekleurde gebied heeft het hoogste risico.
Kaart met het seismisch risico van Afghanistan.
De belangrijkste tektonische eenheid is het stabiele Centraal Afghaanse Blok, dat als een min of meer a-seismisch gebied ligt ingeklemd tussen de Iraanse plaat in het westen en de Indiase plaat in het oosten. Ten noordoosten van Kaboel ligt het seismisch zeer actieve Hindu Kush-Pamir gebied, waar lokaal bevingen voorkomen op een diepte tussen 150 en 250 kilometer. In dit gebied komen regelmatig catastrofale aardbevingen voor. Op 9 juni 1956 vielen er 350 doden, op 16 december 1982 450, op 31 januari 1991 tussen de 200 en 400 en op 4 februari 1998 ruim 4000.

In het zuidoosten, in het grensgebied met Pakistan in de omgeving van Quetta, ligt de actieve noord-zuid lopende Chaman breukzone. In 1935 kwamen hier 30.000 mensen om ten gevolge van een beving met een sterkte van 7,5 op de schaal van Richter. Niet ver hiervandaan vond op 4 februari 1998 een aardbeving met magnitude 6,1 plaats, waar duizenden mensen bij omkwamen.

Historische zware aardbevingen in de regio

  • Op 25 maart 2002 was er een aardbeving met een kracht van 6,0 op de schaal van Richter. De beving vond plaats 160 km ten noorden van Kabul op een diepte van 33 km. Door relatief geringe diepte van deze beving zijn er veel slachtoffers gevallen.
  • Op 3 maart 2002 was een er zeer krachtige (7,4 op de schaal van Richter), maar ook hele diepe diepe beving (250 km). Hierdoor zijn er 'slechts' 100 slachtoffers gevallen en bleef de schade relatief beperkt.
  • Op 30 mei 1998 vond een krachtige beving met magnitude (Ms) 6,9 plaats in Noordoost-Afghanistan. Het hypocentrum is gelokaliseerd op een diepte van circa 30 km (Figuur 4.). Tot 3 juni 09:00 UTC zijn tenminste 18 kleine naschokken geregistreerd met magtitudes tussen 3,0 en 4,5.
  • 4 februari 1998, magnitude was 6,1 (Figuur 5).