Het weerschepennet heeft zijn ontstaan mede te danken aan de Tweede Wereldoorlog, omdat de geallieerden waarnemingen nodig hadden uit het gebied boven de noordelijke Atlantische Oceaan. Op een conferentie in 1946 werd het belang van dergelijke waarnemingen onderstreept. Nederland kocht twee fregatten die werden omgedoopt tot de weerschepen “Cirrus” en “Cumulus”, waarmee het KNMI officieel vanaf 1950 zou deelnemen aan het waarnemingsnet. De "Cirrus" bleef tot 1970 in de vaart, de “Cumulus” maakte in 1985 zijn laatste tocht met KNMI-waarnemers aan boord. De weersatellieten namen die rol en zou de weerschepen uiteindelijk de das om doen.