Lichtende nachtwolken ontstaan uit talrijke uiterst kleine deeltjes in de bovenste lagen van de atmosfeer, bijvoorbeeld stof afkomstig van meteorieten. Bovendien moet er waterdamp zijn en moet de temperatuur zeer laag zijn, tussen -90 en -145 graden Celsius. Op de deeltjes zet zich dan een laagje ijs af, net als rijp op het aardoppervlak. Door het ijs dat de deeltjes omhult wordt zonlicht gespiegeld. Lichtende nachtwolken komen voor op ongeveer 80 kilometer hoogte, veel hoger dan gewone wolken, die hooguit zo'n 20 kilometer hoogte bereiken. Na zonsondergang weerkaatsen die hoge wolken nog een tijd zonlicht. Ze zijn ook in ons land soms zichtbaar in mei, juni of juli enige tijd na zonsondergang of voor zonsopkomst.
Bron: Baltus Zwart. Lichtende nachtwolken. Zenit 11 (1986) nr 11, p. 378-382. Fotocollage lichtende nachtwolken zomer 1997 in rubriek "Amateurs Actief", Zenit 24 (1997) nr 12, p. 531-533. Baltus Zwart. Lichtende nachtwolken: het 'alternatieve poollicht'. Zenit 27 (2000) nr. 7/8, p.334-335.
