Instrument waarmee de relatieve vochtigheid (uitgedrukt in procenten) wordt gemeten. Meestal is dat een haarhygrometer (met een afhankelijk van de vochtigheid in lengte veranderende ontvette mensenhaar) maar de vochtigheid wordt ook elektronisch bepaald of met een psychrometer (uit het verschil in temperatuur twee thermometers, waarvan de ene vochtig wordt gehouden). Buitenshuis kan de relatieve vochtigheid enorm variëren, van minder dan 20% tot 100%, binnen ligt die meestal tussen 60 tot 70%. De vochtigheidsmeter is ouder dan de thermometer: de eerste ideeën voor het meten van de vochtigheid werden al in 1452 in Italië uitgewerkt. Het instrument bestond toen uit een spons die aan een balans was opgehangen. Vochtigheidsmeters werden eind zeventiende eeuw populair, toen in de vorm van een weerhuisje, waarin bij (mooi=droog weer) een vrouwtje naar buiten draaide en bij slecht (=vochtig weer) het mannetje. De weerhuisjes, die waarschijnlijk in Zwarte Woud hun oorsprong vonden, zijn tegenwoordig een geliefd souvenir.