Het zicht kan op verschillende manieren zijn bepaald. Als het op een meetstation is waar mensen de waarneming verrichten wordt het zicht onder meer bepaald met behulp van zogenaamde zichtkenmerken. De KNMI-waarnemer op Schiphol kan in heel schone en heldere lucht bijvoorbeeld de Euromast in Rotterdam zien, en weet dan hoeveel kilometer hij in die richting kan kijken; of hij kan ver naar het westen een top van een goed ontwikkelde buienwolk zien waarvan met behulp van radar de afstand bekend is.Op waarneemstations met automatische meetapparatuur wordt het zicht bepaald met behulp van zogenaamde transmissometers, meters die de doorlaatbaarheid van de lucht meten tussen een zender en een ontvanger die op enkele tientallen meters van elkaar staan. De gemeten doorlaatbaarheid tussen zender en ontvanger is een maat voor de helderheid van de lucht en wordt omgerekend naar een zichtwaarde (die zelfs meer dan 40 km kan bedragen).