Rook van de paasvuren die traditiegetrouw in Denemarken, Duitsland en het oosten van ons land worden aangestoken kan onder daarvoor gunstige omstandigheden in het hele land voor overlast zorgen (foto: Jacob Kuiper, KNMI/WPI)
De regels voor het berekenen van de paasdatum werden al in 325 vastgesteld (Concilie van Nicea). Eerst werden ze op verschillende manieren toegepast. In het Rome van 525 werden tabellen gemaakt, waardoor de uiterste paasdata tussen 22 maart en 25 april kwamen te liggen. In de Middeleeuwen bemerkte men echter dat de berekende paasdata steeds meer gingen afwijken van de hemelverschijnselen die eraan ten grondslag liggen. Zo begon de astronomische lente (gebaseerd op de positie van de aarde ten opzichte van de zon) steeds vroeger, in de 16e eeuw al op 11 maart.
De hervorming van de christelijke kalender door Paus Gregorius XIII in 1582 moest een oplossing bieden. Eerst liet men tien dagen weg zodat het begin van de astronomische lente weer rond 21 maart viel. Een kleine wijziging van de schrikkeljaarregeling moest ervoor zorgen dat dit ook in de toekomst zo bleef.
Het duurde echter ruim een eeuw voordat de Gregoriaanse kalender algemeen werd aanvaard. In veel protestantse gebieden werd de nieuwe kalender pas in 1701 (of later) geaccepteerd. In Nederland aanvaardden Holland, Zeeland en de zuidelijke gewesten vrijwel onmiddellijk de nieuwe kalender maar de overige gewesten deden dit pas in 1700 of in 1701.
Door de grote spreiding van de Paasdata en de grote grilligheid van het voorjaar kan het Paasweer van jaar tot jaar sterk verschillen. De late Paasdata zijn door de jaren heen uiteraard de warmste. De warmste eerste Paasdag beleefde ons land op 17 april 1949. De Bilt noteerde die dag een hoogste temperatuur van 24,5 graden. Op verschillende plaatsen was Pasen in 1949 een zomerse dag met temperaturen tussen 25 en 30 graden. Een warme eerste Paasdag (met 20,0 graden of hoger) had De Bilt ook op 22 april 1984 (22,4 graden), 13 april 1952 (21,5), 15 april 1979 (21,2) en 4 april 1926 (20,0 graden).
