| |
Klimaat
Veelgestelde vragen
Gevolgen
Het afgelopen decennium is het aantal
krachtige orkanen in de Noord-Atlantische Oceaan toegenomen. Ook is de temperatuur
van het zeewater gestegen. Het is nog niet duidelijk of de stijgende temperatuur
van het zeewater de oorzaak is van het toegenomen aantal krachtige orkanen. Veranderingen
als een toename van stabiliteit van de atmosfeer, kunnen de potentiële invloed
van hogere zeewatertemperaturen neutraliseren. In de documentaire van
Al Gore (An Inconvenient Truth) wordt gesuggereerd dat het verband
tussen klimaatverandering en orkanen er zeker is en dat we steeds meer orkanen
kunnen verwachten van het kaliber van Katrina in 2005. Maar is dit eigenlijk wel
zo? In 2010 publiceerden Bender
et. al. een studie naar de invloed van de mondiale opwarming op orkanen boven
de Atlantische Oceaan. Aan de hand van een modelstudie verwachten de auteurs dat
het aantal orkanen van de categorie 4 en 5 (de zwaarste categorieën) zal
zijn verdubbeld aan het einde van de 21e eeuw. De onderzoekers verwachten dat
het totale aantal krachtige tropische stormen afneemt. Om inzicht te
krijgen in de relatie tussen klimaatverandering en orkanen, gaan we in op een
aantal deelvragen: 1. Is het aantal orkanen toegenomen door klimaatverandering? 2.
Is de sterkte van orkanen toegenomen door klimaatverandering? 3. Komen orkanen
in andere gebieden dan vroeger voor door klimaatverandering? 4.
Wat verwachten we voor de komende eeuw? De antwoorden zijn niet eenvoudig
te geven, omdat de wetenschappelijke discussie hierover nog in volle gang is.
De eerste suggesties dat er een trend is waargenomen in de kracht van orkanen
en dat die te maken kan hebben met klimaatverandering, stammen pas uit 2004.
Er is een aantal belemmeringen die ervoor zorgen dat de invloed van klimaatverandering
op het ontstaan van orkanen onbekend is. De waarnemingen van orkanen in verschillende
periodes zijn moeilijk te vergelijken, de theorie van orkanen is nog niet volledig
en orkanen zijn klimaatmodellen moeilijk te bestuderen.
1.
Is het aantal orkanen toegenomen door klimaatverandering? Het afgelopen
decennium was er sprake van een toename van het aantal orkanen in de tropische
Atlantische oceaan in de krachtigste categorie. In het Atlantische gebied, waar
de waarnemingen vanaf de jaren '40 redelijk betrouwbaar zijn, is het aantal tot
1960 hoog, tot 1990 veel lager en sindsdien flink toegenomen. Het hevigste seizoen
was 2005 met 28 tropische stormen, waarvan 15 orkaankracht haalden en 7 zelfs
uitgroeiden tot hevige orkanen (3 of meer op de schaal van Saffir-Simpson). De
orkaan Katrina richtte verreweg de meeste schade aan. Het verloop van
het aantal orkanen verandert onder andere door de Atlantische Multidecadale Oscillatie
(AMO). Deze natuurlijke schommeling heeft bijvoorbeeld ook droogte in de Sahel
gebracht in de jaren '70 en '80. Toen was het aantal orkanen kleiner. De invloed
van de AMO maakt het moeilijk om het grote aantal orkanen van de afgelopen 12
jaar aan de opwarming van de aarde toe te schrijven. In andere oceanen zijn de
meetreeksen van minder goede kwaliteit, maar deze laten geen toename van het aantal
orkanen zien.  | Figuur
1: Het aantal Tropische stormen (blauw) en sterke orkanen (rood) in het Caraïbische
gebied en boven de Noord-Atlantische Oceaan per jaar vanaf 1944. De getrokken
lijnen geven het 10-jaars lopend gemiddelde. Bron: KNMI, Landsea e.a. 2. Is
de kracht van orkanen toegenomen door klimaatverandering? n 2005 verschenen
er twee opzienbarende artikelen van Kerry Emanuel en Peter Webster et al. Beide
meldden dat de gemiddelde kracht van orkanen de laatste tijd sterk was toegenomen,
in lijn met de zeewatertemperaturen in het gebied waar ze voorkomen. De
maximale kracht van orkanen is theoretisch veel beter begrepen dan het ontstaan
ervan. Zeewatertemperatuur speelt een cruciale rol bij de maximale kracht. Tot
2005 dacht men dat deze 10% à 20% zou toenemen tot 2100, maar Emanuel en
Webster hadden het over een verdubbeling van de meest verwoestende orkanen bij
een gemeten temperatuurstijging van slechts 0,5°C..  | Figuur
2: Een indicator van de totale energie, jaarlijks omgezet in warmte, door tropische
cyclonen in de Noord-Atlantische Oceaan (stippellijn) vergeleken met de oppervlaktetemperatuur
in de Atlantische Oceaan in september (ononderbroken lijn). Bron: Emanuel
(2005).Naar men nu denkt zijn de trends, geanalyseerd in deze twee artikelen,
niet veroorzaakt door klimaatverandering via een simpele één-op-één
relatie met een toename van de zeewatertemperatuur. Ook andere factoren, zoals
natuurlijke schommelingen van de AMO, spelen een grote rol. Daarnaast is de kwaliteit
van waarnemingen cruciaal: Kerry Emanuel baseert zich op grondwaarnemingen vanaf
ongeveer 1930, Peter Webster op satellietmetingen sinds 1970. Echter, satellietwaarnemingen
zijn in de loop der tijd sterk verbeterd, waardoor het gebied met de maximale
windsnelheid van een orkaan steeds beter werd gelokaliseerd. Dit heeft geleid
tot een schijnbare toename van de sterkte van orkanen. Overigens betekent
een toename in het aantal krachtige orkanen boven de oceaan nog niet dat de schade
boven land ook is toegenomen. Lang niet alle orkanen halen het land en de kwaliteit
van infrastructuur en waarschuwingssystemen zijn heel belangrijk voor de uiteindelijke
schade door de orkanen die wél het land halen. Bovendien kan voor een bepaalde
plek een verschuiving in overheersende windrichting belangrijker zijn dan het
aantal krachtige stormen. De overheersende windrichting (stromingsregime) bepaalt
de kans dat stormen wel of niet over een zekere plek heen trekken. Voorspellingen
van veranderingen hierin zijn ook onzeker. 3. Komen
orkanen in andere gebieden dan vroeger voor door klimaatverandering? Er
zijn geen aanwijzingen dat dit het geval is. Orkanen komen op dit moment voor
boven oceanen met een zeewatertemperatuur van 26°C of hoger, behalve in de
zuidelijke Atlantische Oceaan. Daar bereikte een storm in 2004 orkaankracht, maar
het is onduidelijk of dit toeval was of een voorbode van orkanen in dit gebied.
In 2005 bereikte de orkaan Vince de kust van Portugal, maar was toen al afgezwakt
tot een tropische depressie.  | Figuur
3: De kans dat er in een jaar minstens één orkaan (tropische cycloon,
windkracht 12 of hoger) binnen 160 km voorbijkomt, gebaseerd op de satellietwaarnemingen
van 1979 tot 2005. In de donkerblauwe gebieden is er minstens 1 waargenomen in
die tijd, in de lichtblauwe gebieden kwam er eens in de 10 tot 20 jaar een orkaan
binnen 160 km voorbij, in de groene 7 tot 10 jaar, etc. In de paarse gebieden
kwam minstens eens per twee jaar een orkaan in de buurt. Bron: KNMI.4.
Wat verwachten we voor de komende eeuw? Voorspellingen van de eigenschappen
van orkanen in een opwarmende aarde zijn moeilijk te geven. Gebrekkige waarnemingen
spelen hierbij een belangrijke rol. Satellietmetingen die goed zijn gestandaardiseerd
voor metingen boven alle oceanen, zijn alleen beschikbaar voor de afgelopen paar
decennia. In die korte tijdreeks is wel een verschuiving in aantal en sterkte
te zien in de Noord-Atlantische Oceaan en het noordwesten van de Stille Oceaan,
maar niet in andere gebieden. Bovendien is het onmogelijk om vast te
stellen of de waargenomen verschuiving een toevallig fenomeen is, of dat er een
relatie met klimaatverandering bestaat via een toename van de oppervlaktetemperatuur
van de oceanen. Die temperatuur is in alle gebieden toegenomen, maar de eigenschappen
van orkanen veranderen slechts in een paar gebieden. Om dat goed te verklaren,
zijn langere historische reeksen van orkaankracht nodig. Windschering Het
theoretische begrip van orkanen is nog niet zo groot dat we duidelijke voorspellingen
kunnen doen over veranderingen in het aantal stormen, de plaatsen waar ze voorkomen
en de sterkte ervan. In de oppervlaktetemperaturen van de oceanen zit
een opgaande trend en volgens de verwachtingen zet die trend zich door in de 21ste
eeuw. Maar het is nog steeds onzeker hoe sterk de invloed van een toename in oppervlaktetemperatuur
precies is. Andere klimatologische veranderingen kunnen de potentiële
invloed van hogere zeewatertemperaturen neutraliseren. Voorbeelden hiervan zijn
een toename van de stabiliteit van de atmosfeer of een verandering in 'windschering'.
Windschering is de verschillen in windsnelheid en windrichting op verschillende
hoogten in de atmosfeer. Door een toename van de windschering kunnen de buienclusters
zich minder goed organiseren tot een tropische storm. De veranderingen
in windschering zijn nog erg onzeker. Recente studies van Latif et al. (2007)
en Vecchi and Soden (2007) behandelen de invloed van windschering op de ontwikkeling
van orkanen. Windschering is afhankelijk van het temperatuurverschil tussen de
oceanen. Dit betekent dat voor een toekomstig orkaanklimaat de relatieve opwarming
van een oceaan ten opzichte van de andere oceanen belangrijker zou kunnen zijn
dan de absolute opwarming. Deze verschillen in relatieve opwarming zou voor sommige
gebieden zelfs een afname in aantal en intensiteit van orkanen kunnen betekenen.
Klimaatmodellen
te grof Klimaatmodellen die gebruikt worden om toekomstige klimaatontwikkelingen
te berekenen, hebben nog weinig nut voor het voorspellen van orkaaneigenschappen.
De resolutie is te grof om orkanen te kunnen representeren. Daarnaast verschillen
de trends in de factoren, die van belang zijn voor de ontwikkeling van orkanen
(zoals windschering en stabiliteit van de atmosfeer) van model tot model.
Modellen met een hogere ruimteresolutie kunnen wel steeds beter recente waarnemingen
van de variaties in orkaanaantal en -kracht reproduceren. Met die modellen kan
men beter uitzoeken welke factoren invloed hebben op het ontstaan en de ontwikkeling
van orkanen. Maar het blijft moeilijk om vast te stellen hoe goed die modellen
precies zijn. Dit komt door gebrek aan betrouwbare historische waarnemingen van
orkanen over een langere tijd. Opmerking: de naam voor krachtige stormen
die boven tropische oceanen ontstaan is afhankelijk van de plek waar ze ontstaan.
Voor het gemak spreken we hier alleen van orkanen. Eigenlijk heten krachtige stormen
alleen orkanen als ze ontstaan boven de Atlantische Oceaan en het noordwesten
van de Stille Oceaan. In andere gebieden van de Stille Oceaan en in de Indische
Oceaan heet een krachtige storm cycloon of tyfoon (taifoen). Laatste
update: 27 september 2011 Meer lezen: Commentaar
op studie van Bender et. al. Repliek
PCCC op boek Marcel Crok mbt klimaatverandering en orkanen Alles
over Katrina (KNMI nieuws) Saffir-Simpson
Hurricane Scale (NOAA - National Hurricane Center)
Referenties: Bender,
M, T. Knutson, R. Tuleya, J. Sirutis, G. Vecchi, S. Garner and I. Held (2010):
Modeled Impact of Anthropogenic Warming on the Frequency of Intense Atlantic Hurricanes.
Science 22 January 2010.
Kerry,
E., Increasing destructiveness of tropical cyclones over the past 30 years, Nature
436 (4), pp. 686-688, 2005.
Koninklijk
Nederlands Meteorologisch Instituut (KNMI), 2006, Landsea, US National Hurricane
Center, gegevens te verkrijgen via het KNMI.
Webster,
P.J., G.J. Holland, J.A. Curry and H.-R. Chang, Changes in Tropical Cyclone Number,
Duration, and Intensity in a Warming Environment, Science 309, pp. 1844-1846,
2005.
Latif,
M., N. Keenlyside and J. Bader, Tropical sea surface temperature, vertical wind
shear, and hurricane development, Geophysical Research Letters 34, L01710, pp.1-4,
2007.
Vecchi,
G.A. and B.J. Soden, Increased tropical Atrlantic wind shear in model projections
of global warming, Geophysical Research Letters 34, L08702, pp. 1-5, 2007.
| |
|