|
Het KNMI in Kopenhagen
Satellietmetingen van broeikasgassen
De huidige klimaatverandering wordt vooral veroorzaakt
door veranderingen in de atmosfeersamenstelling als
gevolg van menselijke activiteiten. Deze veranderingen
kunnen vanuit satellieten ondubbelzinnig worden
waargenomen. Om veranderingen in de
atmosfeersamenstelling en het effect hierop van
maatregelen te kunnen vaststellen, is continuïteit van
de satellietmetingen een dringende noodzaak.
Nederland draagt al meer dan tien jaar bij aan het
waarnemen van de atmosfeersamensteling vanuit
satellieten. Dit gebeurt met name met de
satellietinstrumenten SCIAMACHY (ontwikkeld samen met
Duitsland en België) en OMI (Ozone Monitoring
Instrument, ontwikkeld samen met
Finland en de VS). Deze instrumenten meten dagelijks
wereldwijd sporengassen in de atmosfeer, met name ozon,
stikstofoxide, methaan en aërosolen. Onlangs heeft de
Nederlandse regering besloten een opvolger van SCIAMACHY
en OMI te ontwikkelen, genaamd TROPOMI. Deze zal worden
ontwikkeld samen met de Europese ruimtevaartorganisatie
ESA en zal naar verwachting in 2014 worden gelanceerd.
In Kopenhagen zal het KNMI resultaten presenteren van de
SCIAMACHY en OMI satellietinstrumenten
die relevant zijn voor het waarnemen van
de atmosfeersamenstelling en de uitstoot van
broeikasgassen en luchtvervuiling door de mens.
Daarnaast zal een plan worden gepresenteerd om deze
waarnemingen voor de komende tien jaar veilig te stellen
en verder te verbeteren. Belangrijk onderdeel hiervan is
de validatie van satellietmetingen met waarnemingen
vanaf de grond, zoals die o.a. plaatsvinden in
CESAR (Cabauw Experimental Site for Atmospheric
Research), een samenwerking tussen het KNMI,
verschillende universiteiten en ruimtevaartorganisaties.
Climate Monitoring
KNMI-posters tijdens COP15
Nitrogen dioxide (NO2) is an important ingredient in the formation of
air pollution. This map shows the global distribution of tropospheric
NO2 as observed from 2005 to 2008 by the Ozone Monitoring Instrument
(OMI). Various sources of air pollution can clearly be distinguished:
traffic, heavy industry, fossil fuel power plants, biomass burning,
oil refineries, and shipping routes. OMI was built by The Netherlands
and Finland and is onboard NASA's Aura satellite.
Desert dust and smoke particles are globally the most dominant types
of natural aerosols. This map of events is based on absorbing aerosol
index information from 2002 to 2009 measured by SCIAMACHY on ESA's
Envisat satellite. The detected aerosols originate mainly from desert
dust storms and biomass burning events, but also forest fires, such as
the ones in Siberia and Canada, and occasional volcanic eruptions. The
SCIAMACHY satellite instrument was built by Germany, the Netherlands
and Belgium.
Clouds dominate the Earth's surface as viewed from space. They cool
the surface in daytime by reflection of sunlight, but keep the surface
warm at night by trapping heat. Clouds are also the key element in the
hydrological cycle, by producing rain and snow, and by regulating
surface temperature and evaporation. This map shows the average
distribution of clouds for the period 2002-2009, as determined by
SCIAMACHY on ESA's Envisat satellite. The SCIAMACHY instrument was
built by Germany, the Netherlands and Belgium.
This graph shows the evolution of the ozone hole from 1979 to 2009, by
showing the October mean over the Antarctic region when ozone loss is
at its yearly peak. The ozone loss is defined as the amount of ozone
necessary to fill the ozone hole to 220 Dobson Units over the whole
Antarctic area. Although in recent years the concentration of ozone
depleting chemicals has been reduced, there is still no clear sign of
ozone layer recovery. The largest ozone hole was observed on 5 October
2006 when almost 44 million tons of ozone was lost. The time series is
compiled by combining observations from different satellite
instruments:
TOMS, SBUV, GOME, SCIAMACHY, OMI, and GOME-2.
Ozon op het zuidelijk halfrond, oktober 2009,
gebaseerd op OMI-ozonwaarnemingen. De lage waarden boven het
zuidpoolgebied, blauw en zwart in de figuur, tonen het 'ozongat', dat
sinds de jaren tachtig jaarlijks aan het einde van de lokale winter in
dit gebied ontstaat. |
