Aardbeving 18 april 1906 in San Francisco 100 jaar geleden

Net als bij de aardbeving en de tsunami van 26 december 2004 waren er ook in San Francisco twee rampen. Eerst de grote aardbeving en daaropvolgend de brand, die bijna de hele stad verwoestte. De brand ontstond als een aantal kleine brandjes, onder andere door lekkende gasleidingen. Doordat de hoofdwaterleidingen ook gesprongen waren was er geen bluswater aanwezig, waardoor deze brandjes uit konden groeien tot een grote verwoestende brand. Pas na 3 dagen was men in staat de brandende stad te blussen. Van de ongeveer 400.000 inwoners van de stad waren er na de brand ongeveer 250.000 dakloos.

De stad was niet voorbereid op een dergelijke grote brand. Men probeerde met explosieven de brandgangen tussen de bebouwing te verbreden om zo te voorkomen dat de brand zich uitbreidt, maar dit had door onvoldoende ervaring vaak het tegenovergestelde effect. Door de explosie werd brandend materiaal weggeslingerd om vervolgens een nieuwe brand te veroorzaken. Op deze manier zijn hele wijken tot de grond toe afgebrand.

De aardbeving heeft wel gezorgd voor de ontwikkeling van de moderne seismologie:

• Men ontdekte de San Andreasbreuk. Deze aardbeving vond plaats langs dit breukvlak, dat over een afstand van 477 kilometer maximaal 7 meter is verschoven.
• De Seismological Society of America werd opgericht.
• Er was een grote ontwikkeling in seismische instrumentatie door bijvoorbeeld Harry Wood, een seismoloog uit Californië.

Ook werd er vanaf dat moment meer aandacht besteed aan het meer aardbevingsbestendig bouwen. Deze ontwikkeling gaat nog steeds door en eigenlijk pas vanaf de jaren 70 van de 20^ste eeuw is men in staat om gebouwen redelijk aardbevingsbestendig te bouwen.