KNMI'ers gearriveerd op Spitsbergen

Longyearbyen, het kleine stadje in het Adventfjord, ligt er tamelijk troosteloos bij. Het is bewolkt en het regent zo nu en dan. Het is alsof er een grauwe sluier over de veelkleurige houten gebouwen hangt. De gletsjer, ooit prominent aanwezig aan het eind van het diepe dal van de Longyear, heeft zich ver teruggetrokken onder de invloed van de sterke Arctische opwarming.

Het schip De Ortelius is nog niet gearriveerd, maar het dorp is al wel overspoeld door Nederlandse expeditiegangers. Soms voelt het als een soort reünie. In het kleine Nederlands polaire onderzoekswereldje kent iedereen elkaar wel zo’n beetje.

We lopen ook de logistiek leider van de expeditie tegen het lijf. We spreken af dat wij morgen, als het schip aankomt, als eersten aan boord mogen om onze meetapparatuur te checken. Dan zal blijken of het meetinstrument MAXDOAS - in mei in Vlissingen al op het schip gemonteerd - daadwerkelijk al die tijd gefunctioneerd heeft.
Zeker is dat namelijk allerminst, gezien de stormen, golven, zoutwater en andere potentiële – en niet voorziene – moeilijkheden. We hopen natuurlijk een ononderbroken reeks metingen van stikstofdioxide en aërosolen vanaf Nederland helemaal tot in Spitsbergen te hebben. Dan kunnen we de ruimtelijke variaties en de grootte van het atmosferisch transport van deze stoffen optimaal bestuderen.

Maar eerst kijken of het meetinstrument zijn werk heeft gedaan. Dus nog even afwachten.

Vorige bericht over de Nederlandse poolexpeditie sees.nl: http://beta.knmi.nl/over-het-knmi/nieuws/knmi-meet-luchtkwaliteit-tijdens-poolexpeditie