Genieten van de natuur op Spitsbergen

Het landschap wordt gedomineerd door veelkleurige toendragebieden, waar lage grassen en (korst)mossen de overhand hebben en rendieren grazen. Dat afgewisseld met kleine sneeuwveldjes en imposante gletsjers met rotsige rivierdalen. Een genot om daar rond te lopen. Zeker ook met de vele vogels die vaak in steile kliffen nestelen om de jagende poolvos te slim af te zijn. De ivoormeeuw is voor de (vele) vogelaars onder ons de heilige graal. De vegetatiedeskundigen hebben vastgesteld dat er in vergelijking met een eerdere expeditie dertig jaar geleden grote veranderingen zijn opgetreden.

De toendra is veel groener geworden.

Wij klimatologen denken dan natuurlijk meteen aan klimaatverandering, dus aan Arctische opwarming gekoppeld aan meer neerslag. Wellicht speelt zelfs de veranderende samenstelling van de atmosfeer zoals wij die meten een rol. Een synergie van vakgebieden.

In een gemeleerd gezelschap als dit, van geologen, biologen, meteorologen en nog vele andere -ogen, bieden dit soort kruisbestuivingen van kennis mogelijk nieuwe inzichten. Interessanter in elk geval dan het toch wat saaie weer. Hoogtepunt op onze negende dag: een walrus op twee meter afstand van onze meetinstrumenten.