Maansverduistering was goed te zien

De maansverduistering begon op zaterdagavond 16 augustus tegen half tien en duurde tot na middernacht. Een maansverduistering ontstaat wanneer de maan door de schaduwkegel van de aarde trekt. Gedurende enkele uren kan er dan geen rechtstreeks zonlicht op de volle maan vallen. Toch blijft er altijd iets van de maanschijf zichtbaar. Tijdens de verduistering krijgt de maan een oranjerode kleur. Dat komt doordat de atmosfeer rond de aarde nog een aantal rode zonnestralen richting maan buigt. 

Voorlopig laatste kans
De volgende gedeeltelijke maansverduistering die in ons land zichtbaar is, vindt plaats op 31 december 2009, maar dan verdwijnt maar 8 procent van de maandiameter in de aardschaduw. De eerstvolgende totale maansverduistering die bij ons te zien kan zijn vindt plaats op 21 december 2010 tegen zonsopkomst, geen optimaal tijdstip dus. Ook de totale maansverduistering van 15 juni 2011, als de zon ondergaat en de schemering lang duurt, is in ons land niet goed zichtbaar. Pas op 28 september 2015 vindt weer een totale maansverduistering plaats die hier wel heel fraai kan zijn. 

Verschil in maansverduisteringen
De toestand van de atmosfeer rond de aarde is volgens sterrenkundigen van de Stichting De Koepel in Utrecht van grote invloed op een eclips. De donkerste verduisteringen volgden op de grote vulkaanuitbarstingen zoals die van de Krakatau (1883), de Pelée (1902), de Agung (1963) en de Mount Pinatubo op de Filippijnen (1991).