Uitleg over

Magnitudeschalen

De magnitudeschaal van Richter geeft de kracht van aardbevingen weer. De intensiteitsschaal van Mercalli richt zich op de gevolgen.

De magnitudeschaal van Richter is de bekendste schaal om de kracht van aardbevingen te bepalen. Andere magnitudeschalen zijn de momentmagnitude (voor zware bevingen) en de lokale magnitude (voor kleine bevingen). De intensiteitsschaal van Mercalli geeft de gevolgen van een aardbeving weer.

Schaal van Richter

In 1935 ontwierp de Amerikaanse seismoloog Charles Richter (1900-1985) zijn magnitudeschaal. De magnitude (de sterkte uitgedrukt in eenheden op de schaal van Richter) wordt berekend aan de hand van de grootte van de uitslagen op een seismogram.

Een seismoloog past correcties toe op het seismogram nadat hij de invloed van de afstand tussen het epicentrum en het seismisch station heeft verrekend. Met het toenemen van de afgelegde afstand verliezen de trillingen door geometrische spreiding en absorptie namelijk een deel van hun kracht. De schaal van Richter is logaritmisch. Dit betekent dat een tien keer grotere uitslag op het seismogram overeenkomt met een toename van één magnitude-eenheid.

Charles Francis Richter
Charles Francis Richter
Guiseppe Mercalli
Guiseppe Mercalli

Schaal van Mercalli

In 1902 introduceerde de Italiaan Giuseppe Mercalli een schaal om de heftigheid (intensiteit) van de trillingen van een aardbeving weer te geven. De schaal van Mercalli is een indeling in beschrijvende vorm van de gevolgen die aan het aardoppervlak zijn opgetreden.

De intensiteitsschaal beschrijft de effecten op mensen, voorwerpen, gebouwen en het landschap. De schaal van Mercalli is verdeeld in twaalf delen, aangegeven met Romeinse cijfers, lopend van I: “niet gevoeld, slechts door instrumenten geregistreerd” tot XII: “buitengewoon catastrofaal”. De intensiteit groeit naarmate je dichter bij het epicentrum komt.

Meer uitleg over

  • Dit is een afbeelding van de tektonische platen

    Platentektoniek

    Platentektoniek is een geologisch verschijnsel waarbij delen van de aardkost ten opzichte van elkaar verschuiven. Hierdoor kunnen aardbevingen ontstaan.
  • Waterkeringschade door aardbeving bij Roermond in 1992. Je ziet scheuren in de rechteroever van de Maas bij Leeuwen, tegenover Buggenum.

    Aardbeving Roermond 1992

    Bij Roermond vond in de vroege ochtend van 13 april 1992 een beving plaats van 5,8 op de schaal van Richter. Het is de zwaarst gemeten aardbeving in Nederland.
Niet gevonden wat u zocht? Alle uitleg over